Een jaar na de moord op Lisa is er qua vrouwveiligheid weinig verbeterd

Het is bijna een jaar geleden dat de 17-jarige Lisa werd vermoord, waarna de campagne 'Wij eisen de nacht op' werd opgezet, bedoeld om de veiligheid van met name vrouwen op straat te vergroten. Maar, zo blijkt uit onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel, veel vrouwen ervaren weinig verandering.

Hoewel verschillende grote gemeenten initiatieven hebben opgezet om de veiligheid op bepaalde plekken te vergroten, denk aan slecht verlichte fietspaden, donkere tunnels of parken waar 's nachts veel mensen rondhangen, zegt het grootste gedeelte van de ruim 21.000 leden daar weinig van te merken.

Weinig concreets
60 procent geeft aan te weten dat hun gemeente sindsdien niets heeft gedaan aan plekken waar zij zich onprettig voelen, terwijl 38 procent dat wel had gewild. 'In mijn gemeente had een groep van mijn vriendinnen zich georganiseerd om een donker bospad waar veel studenten fietsen beter te verlichten,' aldus een bron aan EenVandaag. 'Ze hadden honderden handtekeningen verzameld en overhandigd aan de burgemeester, maar ze kregen te horen dat er niks zal gebeuren vanwege te hoge kosten.'

Slechts 9 procent van de panelleden zegt te weten dat er wél iets is gedaan in hun gemeente. Oftewel, opvallend weinig mensen zien daadwerkelijke verandering. Dat is overigens niet alleen de schuld van gemeenten, vindt het panel. 59 procent vindt dat de politiek er te weinig aandacht voor heeft gehad. Er wordt na een incident vaak wel over de veiligheid van vrouwen gesproken, maar concrete maatregelen blijven uit.

Hyperbewust
Ondertussen zijn vrouwen zelf zich hyperbewust geworden van het gevaar dat ze op veel plekken lopen. Uit het onderzoek blijkt dat 79 procent van de jonge vrouwen meer bezig is met vrouwveiligheid op straat dan voorheen. 67 procent voelt zich desondanks 's avonds nog steeds (heel) onveilig, wat 's nachts zelfs in 79 procent verandert.

Grensoverschrijdend gedrag
Een terechte angst, want 79 procent maakte afgelopen jaar een vorm van (seksuele) intimidatie of grensoverschrijdend gedrag mee. Denk aan naroepen, nafluiten, seksueel getinte opmerkingen maken, aanstaren op een seksuele manier. Bij ruim een kwart liep het nog verder uit de hand: zij werden ongewenst betast of achtervolgd.

53 procent van de vrouwen die dergelijk gedrag meemaakten, zegt dat er op dat moment andere mensen in de buurt waren die zagen of hoorden wat er gebeurde. Toch werd er maar in 45 procent van de gevallen geholpen, bijvoorbeeld door er iets van te zeggen, te checken of het goed ging en in de buurt blijven om de situatie in de gaten te houden.

Duurzame verandering
Het zijn cijfers die, op z'n zachtst gezegd, vies tegenvallen. Vooral omdat het de vraag oproept: wat is er dán nodig voordat verandering tot stand komt? De organisatie achter Wij eisen de nacht op heeft in ieder geval een structurele landelijke campagne gelanceerd, waarmee vrouwveiligheid een zichtbaar thema blijft, in plaats van dat het debat van incident naar incident schiet. 'Duurzame verandering is alleen mogelijk is als we voorbij individuele incidenten kijken en het onderliggende patroon gaan zien,' aldus initiatiefnemer Danique de Jong. 'Dat is een verantwoordelijkheid die we samen moeten nemen.'