Door: Joanne Wienen
Vroeger worstelden ze met hun lichaamsbeeld, maar inmiddels gaan de vrouwen die we spraken voor &C's Zomerboek vol zelfvertrouwen in bikini op de foto. Dominique Frantzen (41) moest door de darmziekte colitus ulcerosa stoppen met haar werk als verpleegkundige. Ze heeft nu ruim tien jaar een stoma.
'Ik draag vaak kleding waarin je mijn stoma niet goed ziet, maar in het zwembad of op het strand ben ik daar heel makkelijk in. In eerste instantie droeg ik tankini's, van die bikini's met een langere tanktop. Maar dat werd klam en koud en plakte aan mijn huid. Ik vond het ook een gehannes met aan- en uittrekken. Het paste niet bij me. Ik voel me gewoon lekkerder in een bikini. Toch voel ik me soms net een aap in de dierentuin, omdat mensen ongegeneerd kijken en wijzen. Zelf heb ik me daar snel overheen gezet, maar voor mijn kinderen vind ik dat weleens lastig.
Toch heb ik besloten dat ik mezelf niet ga verstoppen. Ik wil niet die moeder zijn die in kleding op de rand van het zwembad zit toe te kijken hoe iedereen behalve zij plezier maakt. Ik wil meedoen! Dus ik ga gewoon met mijn kids van de glijbaan. Een keer is dat fout gegaan. In mijn enthousiasme gleed ik op mijn buik van de glijbaan af. Door de klap die ik maakte toen ik het water raakte, vloog mijn lege stomazakje eraf. Mijn zoon en ik hebben ons rot gelachen, maar ik ben wel meteen het water uitgegaan. Sindsdien draag ik toch maar een iets hoger bikinibroekje. Het hoort allemaal bij ontdekken wat wel en wat niet kan.
Ik heb mijn stoma nu ruim tien jaar. Toen de artsen zeiden dat er geen andere optie was dan een blijvende stoma zag ik dat niet direct als een belemmering. Ik was juist opgelucht. Op mijn zeventiende werd ik ernstig ziek. Ik had heftige buikpijn, was altijd moe en er zat vaak bloed bij mijn ontlasting. Volgens mijn huisarts was er niets aan de hand, maar niet veel later werd ik met spoed op de eerste hulp opgenomen. Er zaten ernstige ontstekingen in mijn darm. De artsen hebben alles geprobeerd om mijn darmen te redden: van zware medicatie tot een tijdelijke stoma om de boel te kalmeren. Maar uiteindelijk waren de ontstekingen zo heftig dat andere organen begonnen uit te vallen. Daarom is besloten mijn darmen te verwijderen en kreeg ik een blijvende stoma.
Natuurlijk moest ik wel een proces door. Ik was een twintiger, in de bloei van mijn leven, die ineens met van alles rekening moest houden. Ik mocht bepaalde dingen niet meer eten, kon veel kleding niet meer aan en het duurde even voor ik het juiste stoma-materiaal vond. Maar dankzij mijn stoma heb ik wel mijn leven terug. Door er zo naar te kijken, kon ik het vrij snel accepteren.
Als ik ga zwemmen, kom ik zelden iemand met een stoma tegen. Terwijl ik echt niet de enige ben. Ik vind het jammer dat mensen het gevoel hebben dat ze hun stoma moeten verstoppen, maar ik begrijp het wel. Het is gewoon niet leuk om te worden aangestaard. 'Als je daar zo'n moeite mee hebt, trek dan een badpak aan,' hoor ik weleens. Ze staan er niet bij stil dat een badpak óók niet lekker zit met een stoma. Bovendien laat mijn zakje dan juist eerder los dan in een bikini. Veel mensen vinden stoma's vies of denken dat het stinkt, maar dat is gewoon onwetendheid. Dat is een van de redenen waarom ik er zo open over ben. Hoe meer kennis mensen hebben, hoe normaler het wordt.'
Benieuwd naar de vier anderen die zich zelfverzekerd voelen in hun beach attire? Je leest ze in &C's gloedhete zomerboek dat nu in de winkels ligt, of bestel 'm hier online:
Shop &C's Zomerboek nu hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))