Door: Anna Karolina Caban
‘Katja, wat doe je hier? En waarom ben je naakt?’
Ik grijp haar vast en vouw het zijden doek dat over mijn lichaam was geknoopt om de hare.
‘Je hebt me gevraagd om hierheen te komen. De auto kwam aanrijden en ik ben ingestapt,’ antwoordt ze warrig.
‘De auto? Waar heb je het over?’ vraag ik hysterisch. Ik voel dat we hier zo snel mogelijk weg moeten zien te komen. We zijn in een verhaal beland dat niet de onze is.
‘Kom op, niet nu raar gaan doen. Ik vond het briefje van je. Dat er een feest was, dat als ik zin had in echte lol ik erheen moest komen anders kon ik beter terugvliegen naar Nederland. En dat die geweldige schrijver van je nadrukkelijk om mij had gevraagd.’
Ze zet een trots gezicht op en pelt het dunne stukje stof van zich af. Haar ronde volle borsten kijken me trots aan. Ze heeft een prachtig lijf. Natuurlijk heb ik haar wel vaker naakt gezien, maar nooit zo pontificaal voor me. Ja, in het voorbijlopen richting de badkamer op vakantie of een flits ervan wanneer ze zich omkleedde. Maar nooit zo.
‘Katja, serieus, denk je nu echt dat ik zoiets zou zeggen? Hier zit iemand anders achter. Kom.’
Ik grijp haar bij haar elleboog en sleur haar mee naar buiten. We zijn allebei naakt en vooral kwetsbaar.
‘Waar denk jij naartoe te gaan?’
De stem van Angelique klinkt achter ons. Ik draai me om en zie Richard naast haar staan.
‘Zo zo,’ zegt Katja en kijkt met grote ogen naar zijn lid. Hij staat nog steeds rechtop. Angeliques lippenstift is flink uitgesmeerd door de pijpbeurt die ze hem zonet heeft gegeven, maar tot een heus hoogtepunt is het waarschijnlijk niet gekomen kijkend naar zijn dwingende hardheid.
‘Blijf allebei. Jullie zijn mijn eregasten,’ zegt Richard kalm en strekt uitnodigend zijn armen naar ons uit.
‘Je denkt toch niet dat we hier nog een seconde langer blijven?’ zeg ik vol overtuiging.
Katja strekt haar armen uit en omvat zijn hand. Ze lijkt gehypnotiseerd.
‘Katja, laat los. Wat doe je?’ schreeuw ik uit.
Heel langzaam doet ze een paar lome stappen naar voren, blijft hem onafgebroken aanstaren, knielt en voor ik haar kan stoppen heeft ze zijn stijve al in haar mond. Iets in me verkrampt en een koud vuur lijkt te ontbranden in mijn borstkas. Ik walg en ril tegelijk van opwinding.
‘Blijf van hem af!’ gil ik.
Angelique grijpt me bij mijn schouders en begint me door elkaar te schudden. Haar ogen kijken me vol medelijden aan.
‘Adem in en uit. Kom op. Rustig worden jij. De keuze is aan jou. Ga je hier weg als een bangerik of heb je eindelijk door waar het hier om draait?’
‘Ik snap het niet. Jullie zijn allemaal gek,’ gil ik erachteraan. De tranen stromen over mijn gezicht.
‘Stop. Alsjeblieft. Stop,’ ze veegt de tranen weg en haalt een paar plukken haar uit mijn gezicht, ‘diep vanbinnen weet jij dat dit is wat je wilt. Je bent niet voor niks hierheen gekomen. Ik ken Richard al jaren en hij weet precies in welke vrouw een onvervuld verlangen zit dat alleen maar wat fantasie en vrijheid nodig heeft om zich veilig genoeg te voelen en naar buiten te komen.’
‘En jij denkt serieus dat dit de veilige omgeving voor mij is om aan mijn verlangen toe te geven?’ schreeuw ik smekend.
Ik kan mijn ogen niet afhouden van Katja en Richard, hij echter, blijft zijn blik op mij houden en lijkt hetgeen tussen zijn benen gebeurt niet te veel aandacht te schenken.
‘Waarom hebben jullie haar laten komen? Dit heb ik niet gewild. Zeker niet. Niet met haar,’ de woorden komen bijna fluisterend uit mijn mond.
Vol afgrijzen kijk ik op mijn vriendin neer die zijn grote harde dieper en dieper tot zich neemt.
‘Omdat als zij hier nu niet was jij allang zou zijn vertrokken. Richard heeft je beter ingeschat dan je denkt. Wat nu gebeurt is allemaal voor jou. Hij heeft over je gedroomd, al jaren geleden. Ik weet dat het als ware onzin klinkt, maar hij vertelde me dat hij de vrouw van zijn dromen reeds heeft ontmoet gedurende de nacht, in zijn slaap. Toen hij jou op dat strand zag wist hij het zeker. Het enige wat moest gebeuren is jou zijn wereld in te brengen. Als je nu wegloopt ben jij niet de vrouw die hij in je dacht te zien,’ ze pauzeert even, en dan vervolgt ze, ‘dat is ook niet erg. Het gaat erom of jij erin gelooft dat je haar wel bent.’
Voorzichtig trekt Richard Katja van zich af. Ze kijkt met haar doorlopen ogen naar hem op.
‘Heb ik het goed gedaan?’ vraagt ze aan hem. Hij aait haar over haar hoofd en brede glimlach verschijnt op haar gezicht.
‘Blijf je?’ vraagt hij nu aan mij.
Mijn hart pompt als een malle en al het bloed lijkt zich op een plek te verzamelen. Mijn klit. De inmiddels harde knop die op springen staat.
wordt vervolgd.
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))
:quality(80))