Steef bezoekt ieder land ter wereld: 'De wereld is niet zo eng als het lijkt'

Terwijl veel vakantiegangers kiezen voor een weekendje Barcelona of twee weken Zuid-Frankrijk, pakt Steef Duijn het iets ambitieuzer aan. Hij wil elk land ter wereld bezoeken. Ja, ook die landen met een rood reisadvies.

Steef (28): 'Ik reis niet alleen voor de mooiste bergen of de blauwste zee, maar vooral voor de mensen. In het westen hebben we vaak een vooroordeel over het Midden-Oosten, maar ik heb juist ervaren hoe warm en gastvrij de mensen daar zijn. Ik zal nooit vergeten hoe ik dagelijks in Pakistan en Afghanistan bij vreemden mocht aanschuiven voor de lunch. Of de keer dat ik spontaan bij een man mocht blijven slapen toen de grens tussen Irak en Koeweit gesloten was. We konden geen woord met elkaar wisselen, maar hij nam me mee naar zijn familie, de moskee en een lokaal restaurant.

Ik heb inmiddels 101 landen bezocht. Als ik eenmaal in mijn kop heb dat ik ieder land ter wereld wil zien, ga ik ervoor. Het begon allemaal tijdens een wereldreis in 2017. Voordat ik begon met mijn studie aan de Pabo trok ik maandenlang door Australië en Azië. Dat vond ik zo vet dat ik in 2022 opnieuw vertrok, toen bleef ik 2,5 jaar weg. Ik zag vulkanen en gletsjers in Nieuw-Zeeland, ging op safari in India en ben gelift van Marokko naar Zuid-Afrika. Als je eenmaal van het reizen hebt geproefd, ben je verloren. Ik zoek het liefst plekken op waar niet te veel toeristen komen. Tsjaad, Afghanistan, Irak: hoe rauwer, hoe beter.

Niet zonder risico's
Natuurlijk zijn er mensen die denken: waar begin je aan? Mijn moeder vindt het verschrikkelijk. Ze is bang dat ik word ontvoerd en bedenkt doemscenario's. Om haar gerust te stellen deel ik mijn locatie en stuur ik vaak een berichtje. Zelf ben ik niet bang aangelegd, al heb ik me soms wel afgevraagd waarom ik niet gewoon naar Griekenland was gegaan. Zoals toen ik malaria kreeg, of in Kameroen werd opgepakt omdat de politie geld van me wilde. En ja, ik stel een reis naar Congo of Soedan uit tot het rustiger is. Afghanistan is natuurlijk ook een land waar mensen leven onder de regels van de Taliban. Dat keur ik af, maar het weerhoudt me niet om zo'n plek te bezoeken. Afghanistan en haar inwoners zijn meer dan oorlog en het absurde regime.

Ik besef dat ik als man een enorm privilege heb. Er zijn genoeg plekken waar vrouwen solo kunnen reizen, maar het feit blijft wel dat in sommige landen de verkrachtingscijfers hoog liggen en je in Afghanistan als vrouw niet zonder begeleiding de straat op mag. Zelf heb ik daar geen last van, in Guinee sliep ik zelfs in een tentje langs de weg. Als vrouwen onder mijn video's reageren met 'must be nice to be a man', denk ik: shit, ze hebben gelijk.

Lees ook: Elin en Fedde reden met de camper naar Mongolië: 'We hebben de nodige kippenvel-momenten beleefd'

Reizen bekostigen
Tegenwoordig reis ik minder dan vroeger, al bezoek ik nog steeds minstens tien landen per jaar. Ik heb een huurhuis in Amsterdam en een vaste baan waarin ik startende leerkrachten help. Met 25 vakantiedagen, plus vijf die ik bijkoop, moet ik mijn reizen slim plannen. Soms vertrek ik op vrijdagavond en ben ik zondagavond weer thuis. Financieel houd ik het vol door het simpel te houden: geen luxe hotels of dure diners. Ik eet lokaal, regel mijn reizen goedkoop en spaar voor de duurdere bestemmingen zoals Botswana.

Soms keer ik terug naar plekken die me raken. Indonesië bijvoorbeeld, daar ben ik al zes keer geweest. Dichtbij huis kom ik bijna nooit. Engeland? Nog nooit geweest. De veilige bestemmingen bewaar ik voor later. Ooit wil ik vader worden, dus doe ik heftige landen nu ik jong ben. In januari staat bijvoorbeeld Syrië op de planning.

Reizen heeft me op een positieve manier veranderd. De gastvrijheid die ik in het Midden-Oosten ervaarde, probeer ik hier ook uit te dragen. Vaker een ander helpen, delen wat je hebt. En ik kan beter omgaan met tegenslagen. Ik heb op hoog niveau getennist en kreeg dit jaar te horen dat ik door een blessure nooit meer kan spelen. Natuurlijk baalde ik, maar ik ben vooral dankbaar voor wat ik wél heb. We beseffen ons niet hoe goed we het hier hebben. Reizen heeft me geleerd om dat niet meer voor lief te nemen en om te zien dat de wereld, hoe spannend ze soms ook lijkt, eigenlijk helemaal niet zo eng is.'