Door: Joanne Wienen
Van opruimen en lachen tot orgasmes en kattenproblemen: je kunt het zo gek niet bedenken, of er is wel iemand die je erbij wil helpen. Coaches schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond. Voor &C's septembernummer vroegen we vijf van hen: wat doe je eigenlijk precies?
Acht jaar geleden was Maaike Fris de eerste opruimcoach in Nederland. Ze helpt mensen niet alleen orde te scheppen in hun huis, maar ook in hun hoofd en leven.
Maaike (35): 'Toen ik acht jaar geleden een opleiding volgde bij opruimgoeroe Marie Kondo in Amerika, vonden mensen dat bijzonder. Ze vroegen: Wat ga je nou precies doen, schoonmaken? Daar associëren mensen opruimen vaak mee. Nadat Marie Kondo een eigen Netflix-serie kreeg, werd haar opruimmethode wel bekender. Inmiddels zijn er enkele tientallen opruimcoaches actief in Nederland, maar nog krijg ik veel vragen. Wat doe je dan precies? Hoe ziet een opruimsessie eruit? Hoe ga je te werk? En ook: huh, opruimen kunnen mensen toch wel zelf?
Daar moet ik wel om grinniken. Ik help iemand niet alleen aan een opgeruimd huis, samen onderzoeken we ook de relatie tot hun bezittingen. Waar word je blij van? Op welke manier en met welke intentie koop je spullen? Wat bespaar je aan tijd en energie als je minder spullen hebt? En waar besteed je dat liever aan? Niet dat ik vind dat we allemaal minimalisten moeten worden, maar we mogen wel bewuster omgaan met de spullen om ons heen. Welke spullen heb je nou écht nodig om gelukkig te zijn?
Zelf ben ik altijd dol geweest op opruimen. Mijn potloden stopte ik altijd op kleur terug in het doosje en ik hield ervan om de lades onder mijn bed netjes in te delen. Het idee om daar mijn beroep van te maken, kwam pas jaren later. Regelmatig hielp ik vriendinnen die gingen verhuizen, samenwonen of een babykamer inrichten om orde te scheppen in de chaos. 'Hier moet je wat mee doen,' zei een van hun moeders toen ze mij aan het werk zag. Zo is het gegaan.
Opruimen lijkt simpel, maar vaak lopen mensen vast omdat ze per ruimte aan de slag gaan. Wat er dan gebeurt, is dat ze spullen vooral aan het verplaatsen zijn, zonder blijvend resultaat. Als ik iemand coach, geven we alles een logische, vaste plek. Het begint ermee om alle spullen binnen een bepaalde categorie op één plek te verzamelen. Eerst kleding, dan boeken, vervolgens papieren en zo werken we alle bezittingen af. Op het eind doen we pas spullen met emotionele waarde, omdat mensen het daarbij het allermoeilijkst vinden om te voelen of ze iets willen houden. Dan is het fijn als je al geoefend hebt.
De meeste mensen denken bij het opruimen vooral na over wat er weg kan. Ik ben er om mensen er steeds aan te herinneren: maar wat wil je nu echt hóúden, waar word je blij van? Dan ga je met een heel andere blik naar spullen kijken. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen gevoeliger zijn voor rommel dan mannen. Het zorgt voor een toename van het stresshormoon cortisol in hun lijf, doordat vrouwen spullen sneller koppelen aan een taak. Zien ze een volle wasmand, dan denken ze meteen: moet ik nog opvouwen. Dat verklaart misschien waarom al mijn klanten vrouwen zijn. In een periode van drie tot zes maanden kom ik meerdere keren bij hen over de vloer.
Soms merk ik dat klanten het confronterend vinden als ik vraag om foto's te sturen van alle ruimtes en kastinhoud. Maar ik ben geen oordelend persoon. Bij chaos achter de kastdeuren denk ik nooit: hoe heb je het zo ver laten komen? Rommel is simpelweg spullen die nog geen vaste plek hebben, en dat is nou juist wat we samen gaan oplossen.
Benieuwd naar de verhalen van de andere vier coaches? Je leest ze in &C's septembernummer 'Effe kappen nou' dat nu in de winkels ligt, maar je bestelt 'm ook hier online:
Shop &C's septembernummer 'Effe kappen nou' hier!
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))