Straathondje Charlie helpt Barbara Sloesen vast wennen aan een strak ritme: 'Wordt ze jaloers als ze alle aandacht moet delen?'

Van stadsmens tot kippenknuffelaar of een tuin vol exotische dieren (hallo stokstaartje). In &C's oktobernummer 'Purrfect love' staan bijzondere beestenverhalen van bekende Nederlanders.

Hoewel ze eigenlijk allergisch is voor honden was Barbara Sloesen meteen verkocht toen ze het Roemeense straathondje Charlie zag.

Barbara (37): 'Vrienden hadden ons al gewaarschuwd: 'gewoon even kijken' bestaat niet bij honden. Toch was dat wel ons plan toen mijn vriend Joost en ik naar een hond van Animal in Need gingen kijken. Daar zagen we Charlie voor het eerst. Een wit, klein pluizenbolletje dat meteen bij ons op schoot kwam zitten en wilde knuffelen. We waren meteen verkocht, zeker toen we hoorden dat er voor haar zusje zestien geïnteresseerden waren, maar voor Charlie niemand. 

In de auto overlegden we: gaan we dit echt doen? We liepen naar binnen om te zeggen dat we erover wilden nadenken. Maar toen we haar weer zagen, was het besloten. Zo zaten we met een hondje in de auto zonder iets in huis te hebben. Charlie komt uit Roemenië. De eerste maanden leefde ze daar op straat met haar moeder en broertjes en zusjes, totdat ze naar Nederland kwam.

Sommige mensen vinden het adopteren van een straathondje misschien spannend. Je weet nooit wat voor trauma's of angsten ze op jonge leeftijd hebben opgelopen. Charlie heeft ook trekjes die mogelijk met haar verleden te maken hebben. Zo heeft ze last van verlatingsangst, is ze waakzaam over haar eten en ging ze in het begin hysterisch blaffen als we met een bot bij haar in de buurt kwamen. Maar elke hond heeft zijn gebruiksaanwijzing en je kunt ze zo goed trainen. Met een beetje hulp van een trainer is het tussen Charlie en de botten ook goed gekomen. 

Lees ook: Petrouschka Dahmen heeft een privédierentuin in haar achtertuin: 'De meeste mensen verklaren ons voor gek'

Ze is sowieso echt een lieverd. Als we met z'n drieën op pad zijn, loopt ze altijd tussen Joost en mij in, ook wanneer ze los loopt. En 's ochtends wekt ze me met een kusje. Geen lik, ze duwt alleen even haar snoet tegen mijn wang. Het teken dat ze naar buiten wil en wil eten. Iedere ochtend rond zeven uur. Daarna tukt ze rustig nog twee uur door. Ze doet wel meer grappige dingen. Zo kan ze nogal een diva zijn. Uit een bakje eten weigert ze, tenzij wij het voor haar vasthouden. We hebben haar geleerd 's ochtends niet te blaffen vanwege de buren, dus nu blaft ze geluidloos als ze iets van ons wil. Ze hapt naar lucht terwijl ze ons smekend aankijkt.

Eigenlijk ben ik allergisch voor honden. Omdat Joost en ik graag een kindje wilden, heb ik de huisarts gevraagd wat ik daartegen kon doen zonder al te hevige medicatie te slikken. Sommige medicijnen kun je namelijk beter niet slikken als je zwanger wil worden. Uiteindelijk slikte ik maandenlang dagelijks pilletjes tegen hooikoorts. Nu heb ik gelukkig resistentie opgebouwd en hoeft dat alleen nog bij klachten. Inmiddels zijn we in verwachting. 

Hoe Charlie en de baby straks op elkaar gaan reageren, vind ik wel spannend. Zal ze jaloers worden als ze niet langer alle aandacht krijgt? Maar vooral vinden we het heel bijzonder dat ze samen zullen opgroeien. Onze beste vrienden hebben een zoontje van drie maanden, en daar is Charlie eigenlijk heel relaxed mee. Joost en ik zijn zelf ook allebei opgegroeid met honden. Ik heb hele fijne herinneringen aan de momenten dat ik vroeger bij de hond van mijn opa en oma in de mand kroop. Het zou zo leuk zijn als Charlie en de baby straks ook beste maatjes worden. Ook handig: dankzij Charlie zijn we al gewend aan een strak ritme. Uitslapen is er ook nu al niet meer bij.'

Benieuwd naar de vier andere BN'ers met een beestengoed verhaal over hun dieren? Je leest ze in &C's oktobernummer 'Purrfect love' dat nu in de winkels ligt, maar je bestelt 'm ook bij ons online. Doe je hier:

Shop &C's nieuwste editie hier