Door: Anna Karolina Caban
Er is slechts één manier om een persoon diep te raken, en dat is in het hart. Daar waar de liefde, het verlangen en begeerte schuilen. Daar waar ze niet weg kunnen lopen voor hun ware ik.
Het hart klopt niet zomaar voor iemand. Het klopt voor degene die je kern beroert.
Ook al ziet ze eruit als een of andere hippie, na het zien van haar foto jaren geleden bij het corps en de verhalen te hebben aangehoord van Dex, toen hij wat met haar had, wist ik precies met wie ik te maken had. Een manipulatief wezen, dat precies weet hoe ze moet bewegen om te krijgen wat ze wilt. Yvette, aka Gina, stond al jaren in het vizier, maar chef had nog geen duidelijk plan wat met haar te doen. Ik had eigenlijk gedacht haar al eerder te spotten tijdens mijn reddingactie van Anna op het eiland met Alejandro, maar daar trof ik Nadia aan en niet haar. Mijn onderbuikgevoel zegt me dat ze wellicht samenwerken, maar dat idee laat ik voor nu even varen.
Het bleef een raadsel waar ze al die jaren was gebleven en in hoeverre ze geïnfiltreerd was in de inner circle van Alejandro. Maar ik wist wat ik deed. Anna naar Nederland sturen en onder de hoede van Dex plaatsen zou de cirkel weer rond maken. Ik voelde dat Yvette iets in haar schild voerde toen ik haar zag bij mijn oude vriend. Toen ze die middag zo lang wegbleef. Mijn instinct vertelde me dat het dan eindelijk zover was.
Relaties aangaan hoort er soms bij. Isabella en ik waren ook getrouwd, puur om het vertrouwen te winnen van de mensen die wij wilden ontmaskeren. Undercover werk vereist soms meer dan je te geven hebt. Maar alles is geoorloofd, met het einddoel voor ogen. Ik had echter niet verwacht dat Anna naar Mexico af zou reizen. Dat hele ongeluk overviel me, als ook de korte amnesie.
Ik verbijt mezelf. Anna heeft ons gezien. Ze heeft gezien dat ik seks had met Yvette. Maar hoe leg je de vrouw waar je van houdt uit dat het niks voorstelde, en dat het puur een truckje was om de ander in de maling te nemen. Gevoel is een tool. Je kan het aan en uit zetten. Het betekent niks, als je wilt dat het niks betekent.
Ik moest Yvette doen geloven dat ik niet wist wie ik was. Ze werkt samen met Alejandro en van wat ik gezien en begrepen heb, houdt ze van hem. Ze weet hoe wij opereren en is een groot gevaar, zo dicht bij hem in de buurt. Ze moet uitgeschakeld worden. Weg uit Mexico. Ze heeft te veel schade aangericht. Zowel professioneel als op persoonlijk niveau. Dex ging er zelf bijna een jaar onder gebukt. Haar besluit om zich te voegen bij de bende van Alejandro was bij een paar mensen bekend, maar het moest uiterst geheim blijven. Ergens zag chef er baat bij dat wij iemand in het centrum van het kwaad hadden zitten. Maar hij heeft haar overschat. Ze behoort de politie niet meer toe. Zij is, net als Alejandro, een soldaat van het kwaad. Ze houdt van hem en is verloren.
Na haar toiletbezoek bind ik Anna weer vast aan de stoel.
'Ik ben Anna. Ik ben... Ik hou... Ik hou van jou,' hoor ik Anna zeggen en kijk in haar waterige ogen.
Alles loopt uiteindelijk volgens plan. Dex is onderweg, Yvette ligt in de kamer hiernaast, Alejandro kan niet ver verwijderd zijn, wetende dat zowel Anna als Yvette hier zijn. Het spel in Mexico moet voor eens en voor altijd uitgespeeld zijn. Ik wil terug naar Nederland. Terug naar mijn leven. Wat zeg ik - terug naar de toekomst met Anna.
Ik draai me van Anna weg en knipoog snel in de camera. Het kan niet anders dan dat Dex die dingen heeft opgehangen hier. Anna is me alles waard, als ook het eindelijk beëindigen van dit hele project dat al jaren als een zwarte sluimerende wolk boven mijn bestaan hangt.
Het moet allemaal voor eens en voor altijd klaar zijn. Maar voor nu moet ik het spelletje nog even doorspelen. Gevoel op standje nul.
'Hou je bek, ik ben nog lang niet klaar met jou,' sis ik tegen Anna en hang als een kopie van mezelf boven het gebeuren. Ze moet het me vergeven. Als ze straks alle details hoort, moet ze het begrijpen. Ze moet.
Wordt vervolgd.
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))
:quality(95))