Hoe krijg je een slang omhoog met een kapotte fluit?

James zit bij de eerste hulp, in het ziekenhuis waar hij heel veel herinneringen heeft rondhangen.

Ik strompel de eerste hulp van het ziekenhuis binnen. Een uur geleden kreeg ik een doodschop op het voetbalveld. Eigenlijk zag ik het al gelijk toen mijn directe tegenstander het veld op kwam lopen. Hij zag er getergd uit. Ongelukkig. Je hebt mannen die in een scheiding liggen en je hebt mannen die in een scheiding willen liggen. Ik kreeg de trap, omdat hij en zijn vrouw nog niet de waarheid aan elkaar hebben verteld. Zo voelde het. Mijn knie is blauw, omdat hun wittebroodsweken geleidelijk in ravenzwarte jaren zijn overgegaan.

Bij de koffieautomaat druk ik op het knopje 'warme chocolademelk'. In ziekenhuizen drink ik eigenlijk alleen maar warme chocolademelk. Het is een troostende drank. Opbeurend ook. Het smaakt naar kerst en haardvuren. Ik neem een slokje en denk terug aan de laatste keer dat ik in dit ziekenhuis was. Het was een paar verdiepingen hoger. Iets met fertiliteit. Ik zei mijn naam tegen een lieve vrouw achter een balie en tien minuten later kwam ik klaar in een plastic bekertje. 

Klaarkomen in een ziekenhuis is een bizarre ervaring. Het is moeilijk om opgewonden te raken in een gebouw waar kinderen worden bestraald. Het is een prestatie van jewelste om een erectie op te wekken op een plek waar mensen voor hun leven vechten. Het deed mij denken aan zo'n slangenbezweerder op een straathoek in India. Hoe krijg je een slang omhoog met een kapotte fluit?

Het was in 2017. Mijn vrouw en ik wilden een broertje of zusje voor onze zoon maken. Met huis-tuin-en-keukenseks lukte het niet, dus toen stapten we vol goede moed een technologisch wonderland binnen. Uiteindelijk is het ons niet gelukt, maar als ik aan het traject denk, voel ik meer warmte dan verdriet. Het was een uitputtende dans tussen de moderne technologie en onze droom. Ik denk nog vaak aan die embryo's in de vriezer. Het klinkt zo koud, maar laat juist zien hoe ongeëvenaard warm een mensenhart kan zijn. Zo'n embryo kan jaren in een vriezer wonen.

Een verpleegkundige kijkt naar mijn bloedende knie. Ze dept dingen en veegt de dingen schoon. Alles wat ze doet prikt, maar prikken is goed. Dat zei mijn oma altijd. Of was het jeuken? Ik mis je, oma. Ik mis je zoveel dat het jeukt.

'Word je niet een beetje te oud voor voetbal?' vraagt de vrouw lachend. Met een pincet legt ze de losgekomen huid terug op de plek waar die hoort. 'Misschien,' zeg ik. 'Ik moet even wat ijs pakken voor de zwelling. Ik ben zo terug,' zegt de vrouw. 'Doe de groeten aan ons vriezerkind,' fluister ik. 'Wat zeg je, meneer?' 'Ik vroeg of je misschien een bekertje warme chocolademelk voor me zou kunnen nemen?' lieg ik.

Shop &C's editie 'Liefde op bestelling' hier!