Ze komt naast me zitten en wrijft over mijn bovenbeen: 'Dag lief baardvarkentje'

James komt een bijzonder iemand tegen in het vliegtuig. Maar die bijnamen zijn nóg bijzonderder...

Het is druk in het vliegtuig naar Madrid. Ik zie vrouwen met dure tassen en mannen met getransplanteerd haar. Vorige week vroeg mijn zoon nog aan mij waarom ik mijn haar niet laat transplanteren. Mannen hoeven niet meer kaal te worden, had hij van een vader van een vriendje gehoord. 'Ik ben gewoon blij dat ik ouder mag worden. Het is niets om je voor te schamen, jongen,' antwoordde ik.

Een vrouw van in de zestig duwt een tas van drieduizend euro in de bagagebak. Ik denk dat dat het ook is. Als ik naar mijn lichaam kijk, wil ik niet dat de tas duurder is dan de dingen die in de tas zitten. Ik neem genoegen met mijn onbetaalbare binnenkant. Dan zie ik haar het vliegtuig binnen zoeven met een boardingpass en een paspoort tussen haar tanden. Paarse muts en rode laarsjes. Het enige stoeltje dat nog vrij is, is het stoeltje naast mij.

Het lijkt wel het begin van een Nederlandse romcom. Man zit in vliegtuig, ex-geliefde heeft stoel naast hem geboekt. Titel: Ooit waren we in de wolken. Ze komt naast me zitten en wrijft over mijn bovenbeen. 'Dag lief baardvarkentje.' Dit was de bijnaam die ze me gaf toen we nog verliefd waren. Baardvarkentje. In die tijd klonk het lief en was het alles wat ik uit haar mond wilde horen, maar achttien jaar later klinkt het bijna als een scheldwoord. Zo gaat het altijd met bijnamen. Eerst klinken ze als honing en daarna beginnen ze te steken.

'Wat ga je in Madrid doen?' vraag ik. 'Ik heb een belangrijke fashionshoot voor een bekend Spaans modemerk.' De eerste keer dat ik haar zag, hing er een oude camera om haar nek. Ze moest voor een studieopdracht dieren fotograferen. Ik liep door het Vondelpark en zag haar foto's van eenden maken. Ik kon niet anders dan verliefd worden. Ik had namelijk nog nooit iemand foto's van eenden zien maken.

'Ik ben zo ongelofelijk trots op je. Hoe je van eenden naar Spaanse modemerken bent gegaan,' zeg ik. Complimenten geven aan een ex kan ingewikkeld zijn als je jong bent. De ander kan natuurlijk denken dat je hem of haar terug probeert te winnen met vleiende opmerkingen, maar het is helemaal niet zo ingewikkeld. Ik voel dankbaarheid als ik aan ex-geliefden denk. Ze nemen stukjes mee en laten stukjes achter. Als ik aan ex-geliefden denk, zie ik mijn hart voor me als een grote pan soep. Exen zijn de ingrediënten waardoor mijn hart tegenwoordig zo lekker smaakt. En dankzij exen weet ik precies hoe ik vandaag en morgen van mijn vrouw moet houden.

'Ik ben ook trots op jou, baardvarkentje.' Als je denkt dat haar bijnaam voor mij slecht was, heb je mijn bijnaam voor haar nog niet gehoord. Tien minuten na het opstijgen valt ze in slaap. Haar hoofd leunt op mijn schouder. Voor even zijn we weer in de wolken met elkaar. 'Slaap lekker, mensenkuiken. Ik maak je wakker in Madrid,' fluister ik, terwijl ik uit het vliegtuigraam kijk.

Scoor &C's nieuwste editie hier!