Sexy time - De ex-gigolo #7: 'Ik hijg van ongeduld'

Zijn vingers lijken altijd al mijn plekje te hebben beroerd. Ze weten precies de juiste hoek, ribbeltje en afslag te nemen om mij volledig aan zich te onderwerpen. Het voelt bijna alsof ik het zelf doe, zo vertrouwd lijkt Chretien met mijn klit.

Mijn lichaam versmelt met de lucht eromheen. Tintelingen overspoelen mijn gehele huid en zelfs daarbuiten. Het is alsof ik omgeven ben door een gouden sluier der verlangen, en alles - maar dan ook alles - gloeit voor hem. 

Ook al ben ik buiten zinnen, zijn woorden echoën in mijn hoofd. Dit is de laatste keer dat hij een klant aanneemt. Hij gaat stoppen met dit werk. Hij wil voor ons gaan. Net als ik heeft hij al die tijd aan mij gedacht en gehoopt dat onze wegen elkaar weer zouden kruisen. Dit is te goed om waar te zijn. Het lijkt wel een verhaal uit een foute romantische film die iedere woensdag op tv wordt herhaald om de kijker een sprookje voor te schotelen dat nooit maar dan ook nooit in het echte leven zou geschieden. En toch, toch is dit allemaal echt. En ik geloof hem, ik geloof zijn woorden omdat ik ook mijn eigen gevoel en de diepte van onze connectie ervaar. 

Mijn lijf wordt heter en heter. Zweetdruppeltjes vormen zich achter in mijn nek, tussen mijn schouderbladeren, tussen mijn benen en in mijn knieholtes. De brand die in mij woedt is niet te blussen. Hij maakt me helemaal gek met zijn vingers en zijn mond blijft mijn borsten kussen. 

'Ik wil je in mij voelen. Chretien, alsjeblieft.'

Lees ook: Sexy time - De ex-gigolo #6: 'Zijn vlees reageert onmiddellijk'

Ik hijg van ongeduld. Ik wil zijn mooie staaf tot mij nemen en van onze twee lichamen één maken. Een einde maken aan de twee dwalende zielen die wij waren en ze eindelijk de rust gunnen. 

'Ik heb zo lang op je gewacht. In mijn gedachten heb ik al honderden keren de liefde  met je bedreven, maar niets komt in de buurt van wat ik nu voel,' zegt hij hees en al hijgend.

Nu ben ik het die hem op het bed begeleid. Zijn blik staat geconcentreerd maar ook bijna verlegen. Zijn lul lijkt uit elkaar te knappen. Ik raak hem aan en voel hoe het bloed raast over de gehele lengte. Ik houd mijn hand een enkele millimeter van zijn lid en voel het zachtjes kloppen bij iedere hartslag. Ik kan me niet herinneren ooit zo geil te zijn geweest. Mijn onderbuik lijkt van gum en kneedbaar, zo door elkaar gehutst is het door zijn aanraking en mijn verlangen naar hem. 

Ik hang nu boven hem met mijn lichaam. Dit moment zal onze toekomst inluiden. Ik kus hem hartstochtelijk en diep. Ik kus zijn hals, zijn borst. Proef zijn honger en begeerte naar mij. En dan houd ik mijn hoofd voor de zijne, mijn blik strak op hem gericht, onze ogen doorboren elkaars ziel als laserstralen en stukje voor stukje laat ik mezelf op hem zakken. Simultaan zuchten wij op het moment dat alles in elkaar klikt en het universum ineens precies het juiste moment en plek heeft bereikt. Hier hoor ik, hier hoort hij. Dit was altijd al de bedoeling. 

Waarom dan die periode van onrust? Van elkaar niet kunnen vinden? Die eindeloze twijfel of het zich allemaal alleen maar in mijn hoofd heeft afgespeeld? Ik schud alles weg. Nu ik hier ben, hem in mij voel, besef ik me dat dit juist precies zo had moeten zijn. Dat ik juist nu volledig klaar ben om deze man te ontvangen. Dat mijn relatie met Steven een voorbode was van wie ik niet meer wilde zijn en van de ik die ik altijd al had moeten worden. Met hem. De man in mij. Hij krijgt mijn beste versie. En op het moment dat hij mijn gevoelige plekje binnenin raakt en ik een kreet slaak rolt er een traan van geluk over mijn wang. 

Ik ben gearriveerd.

Einde.