Willeke worstelde tijdens haar relatie met Adrian jarenlang met vaginisme: 'Pas na zes jaar lukte het'

Van alles kan een relatie op scherp zetten. Toch hoeft een vette crisis niet het einde te betekenen. In de nieuwste &C, 'Liefdesgedoe', vertellen vijf koppels hoe ze een flinke hobbel namen en er samen sterker uitkwamen. Zo ook Adrian (43) en Willeke (41) Roest.

Adrian: 'We hebben elkaar ontmoet via de jeugdvereniging van de kerk. Op kamp kregen we verkering.'

Willeke: 'Omdat we uit een christelijke wereld komen, kozen we voor geen seks voor het huwelijk. Achteraf denk ik: als we dat los hadden gelaten, was mijn vaginisme misschien niet zo erg geworden. We trouwden toen we 19 en 21 waren. Op onze huwelijksreis mocht het eindelijk, maar er lag natuurlijk veel druk op. Penetratieseks lukte niet.'

Adrian: 'Dat was in 2004. Pas in 2010 is het voor het eerst gelukt. Dat vond ik heel lastig.'

Willeke: 'In die jaren hadden we wel intimiteit, seks en orgasmes, maar geen penetratie. De eerste aanleiding om hulp te zoeken was toen ik zwanger wilde worden. Dat stelde teleur: de seksuoloog en bekkenbodemfysiotherapeut gaven me oefeningen in plaats van naar de oorzaak te kijken. De huisarts zei: probeer nog maar een jaar of seks lukt.'

Adrian: 'Een collega van jou gaf ons de tip om mijn sperma in een bakje op te vangen en het met een spuitje in te brengen. Je werd zwanger zonder ooit penetratie te hebben gehad. Onze zoon was twee jaar toen we lagen te vrijen op bed. Jij duwde mijn piemel er gewoon in en ineens lukte het. Ik dacht: wat gebeurt er? Het voelde als een wonder.'

Willeke: ‘Vaak deed het wel pijn, maar tegelijkertijd was ik heel blij dat het lukte. Daarna volgde een verdrietige periode: ik heb twee miskramen gehad, heel heftig. Gelukkig kregen we daarna nog twee zoons.'

Adrian: 'We hadden drie kleine kinderen en sliepen allemaal in een bed. Seks stond op een laag pitje. Ik dacht: ik kan mijn mond daarover houden, maar dan doe ik mezelf tekort. Maar als ik erover begon, zorgde dat voor gedoe. Jarenlang was het onderwerp seks ingewikkeld, afgewisseld met soms fijne seks.'

Willeke: 'Ik voelde druk. Als ik me in de badkamer omkleedde, deed ik daarna snel mijn pyjama aan. Ik dacht: als hij me ziet, wil hij seks. Lange tijd dacht ik dat hij iets kwam halen en ik hem iets kwam geven. Zes jaar geleden was er een groot omslagpunt. We zaten in de auto toen Ad zei: 'Als we hier samen niet goed uit komen, zullen we dan hulp zoeken?' We hebben geen hulp gezocht, maar dat hij dat uitsprak, motiveerde me om actiever met onze seks aan de slag te gaan. Voor het eerst ging ik mijn eigen lijf ontdekken. Ik was in de dertig en wist niet hoe mijn vulva eruitzag. Ook leerde ik me niet verantwoordelijk te voelen voor zijn genot. We kregen openhartige gesprekken. Door een combinatie van deze dingen werd onze seks beter. Ik heb geen vaginisme meer. In 25 jaar samen was het natuurlijk soms taai, lastig en zoeken, ook weleens gedoe en ingewikkeld, maar we kwamen er altijd samen uit.'

Adrian: 'Ik zeg weleens: we zijn gelukkiger dan ooit. Tuurlijk staan we soms niet in contact met elkaar. In periodes dat we druk zijn, hebben we weinig aandacht voor elkaar. Maar het voordeel van lang samen zijn, is dat we weten: dat gaat wel weer voorbij. Vooralsnog hebben we het idee dat we samen oud worden. Niks krijgt ons kapot.'